บทนำ
เขาพูดว่า “เธอกลับมาแล้ว เราหย่ากันเถอะ เธออยากได้อะไรก็เอาไปได้เลย”
สองปีของการแต่งงานทำให้เธอต้องยอมรับความจริงว่าเขาไม่ได้รักเธออีกต่อไปแล้ว และเป็นที่แน่ชัดว่าเมื่อรักครั้งเก่าหวนคืนมา ความสัมพันธ์ปัจจุบันก็ย่อมสั่นคลอน
แดฟนี่ เมอร์ฟี ไม่ได้โวยวายอะไร เธอเลือกที่จะอวยพรให้คนทั้งคู่และยื่นข้อเสนอของเธอเอง
“ฉันต้องการรถสปอร์ตลิมิเต็ดอิดิชั่นที่แพงที่สุดของคุณ”
“ได้”
“วิลล่าชานเมืองหนึ่งหลัง”
“ตกลง”
“แบ่งเงินหลายพันล้านดอลลาร์ที่หามาได้หลังจากแต่งงานกันมาสองปี”
“?”
บท 1
ยามดึกสงัด ณ คฤหาสน์หลังงาม
ริมฝีปากของชายหนุ่มประทับลงอย่างร้อนแรงและเร่งเร้า หญิงสาวถูกกดแนบลงบนโซฟา จำต้องรับสัมผัสนั้นโดยไม่อาจหลีกเลี่ยง
ผ้าเช็ดตัวถูกกระชากหลุดออก เรือนร่างงดงามเปลือยเปล่าปรากฏอยู่ตรงหน้าเนี่ยเหยียนเซิน ทำให้เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความปรารถนา "เหยียนซี... ขอนะ?"
เหยียนซีเม้มริมฝีปาก ไม่อยากตอบคำถามโง่ๆ แบบนี้ เธอจึงดึงศีรษะของเขาให้ซบลงกับอกของเธอแทนคำตอบ
ริมฝีปากของเนี่ยเหยียนเซินไล่ต่ำลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงระหว่างขาของเธอ
ความแข็งขืนอุ่นร้อนแนบชิดกับความชุ่มชื้นของเธอ ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
หลังจากเห็นเบอร์โทรศัพท์ เนี่ยเหยียนเซินก็หยุดการกระทำลงทันที
เหยียนซีบิดเอวอย่างไม่พอใจ ไม่ว่าใครก็ตามที่ถูกขัดจังหวะในเวลาแบบนี้ก็คงอารมณ์ไม่ดี เธอลูบไล้แก่นกายใหญ่โตน่ากลัวของเนี่ยเหยียนเซิน แล้วเอ่ยถามขึ้นลอยๆ “คุณเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”
วินาทีต่อมา ชายหนุ่มก็ผละออกจากร่างกายของเธอแล้วเหลือบมอง “อย่าส่งเสียง”
จากนั้นเขาก็กดรับสายแล้วเดินออกไป “ผมเอง มีอะไรเหรอ?”
เหยียนซีชะงักงัน ในอากาศมีความเย็นเยียบแผ่ซ่าน
เนี่ยเหยียนเซินรับโทรศัพท์ของใครกัน?
น้ำเสียงอ่อนโยนขนาดนั้น ไม่เหมือนคุยเรื่องงานเลย
เธอไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่ไม่คาดคิดว่าหลังจากคืนนั้น เนี่ยเหยียนเซินก็ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ทั้งที่หลังแต่งงานกับเธอ เขาก็ดูแลเอาใจใส่ทุกอย่าง
เธอไม่กินผักชี เขาก็จะคอยเขี่ยออกให้เป็นพิเศษ เวลาเธอไม่สบายเป็นไข้ เขาก็จะซื้อยามาให้ ชงให้เธอดื่ม และดูแลเธอทั้งคืน
เป็นผู้ชายที่สุขุม มีเหตุผล และรักครอบครัว ดีเลิศจนหาที่ติไม่ได้
แต่หลังจากรับโทรศัพท์สายนั้น เนี่ยเหยียนเซินก็เริ่มรักษาระยะห่างกับเธอ
ถ้าไม่กลับบ้านได้ก็จะไม่กลับ ต่อให้กลับมานอนบ้านก็นอนห้องพักแขก
เขาเย็นชาและห่างเหิน แค่เธอแตะต้องตัวเขานิดหน่อย เขาก็ขมวดคิ้ว ราวกับว่าความบริสุทธิ์ของเขาถูกทำให้มัวหมอง
เรื่องที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันขนาดนั้นก็ทำมาหมดแล้ว ตอนนี้เขากำลังเล่นละครอะไรอยู่?
ในที่สุดเหยียนซีก็ทนความเย็นชาของเขาไม่ไหว จึงเผชิญหน้าถามเขาตรงๆ
เนี่ยเหยียนเซินไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว พูดเพียงว่า “ขอโทษนะ แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ใช่เขา”
เหยียนซีถึงได้รู้ว่า ที่เนี่ยเหยียนเซินแต่งงานกับเธอ ก็เพราะเธอหน้าตาคล้ายกับรักแรกที่เปรียบดั่งแสงจันทร์นวลผ่องของเขาอยู่สามส่วน
“คุณจะหย่าเหรอคะ?”
สามีภรรยานั่งเผชิญหน้ากัน หลังจากเหยียนซีพูดประโยคนี้จบ เธอก็มองสามีของตัวเองอย่างเงียบงัน
เนี่ยเหยียนเซินยื่นข้อตกลงหย่าที่ทนายความร่างไว้ให้ เสียงของเขาเย็นชา “เธอลองดู ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็รีบเซ็นชื่อไปจดทะเบียนหย่า”
เขายังคงเป็นคนตรงไปตรงมาแบบนี้เสมอ
ตอนที่อยากจะจดทะเบียนสมรสกับเธอก็เป็นแบบนี้ ตอนนี้จะหย่าก็เป็นแบบนี้อีก
เหยียนซียิ้ม เสียงของเธอฟังดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “กะทันหันจังเลยนะคะ?”
เนี่ยเหยียนเซิน “อืม” ไปหนึ่งที อาจจะรู้สึกว่ายังสื่อความหมายได้ไม่ชัดเจนพอ จึงเสริมขึ้นว่า “เจียย่วนกลับมาแล้ว”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเหยียนซีหายไปจนหมดสิ้น สายตาจับจ้องไปที่ข้อตกลงหย่า
สวี่เจียย่วน ก็คือรักแรกที่เปรียบดั่งแสงจันทร์นวลผ่องของเนี่ยเหยียนเซิน
เธอโยนข้อตกลงหย่าลงบนโต๊ะ
เนี่ยเหยียนเซินรู้ดีว่าเรื่องนี้คงไม่จบลงง่ายๆ เขาถอนหายใจลึก "เลิกกันดีๆ เถอะนะ"
ยังไม่ทันพูดจบ ก็ได้ยินเสียงเหยียนซีตอบกลับมาอย่างเด็ดขาดว่า “เค”
เนี่ยเหยียนเซินชะงัก
เขาเห็นภรรยาที่นั่งอยู่ตรงข้ามยกยิ้มมุมปาก “แต่ว่าเรื่องค่าชดเชยการหย่า เราคงต้องคุยกันอีกที”
เธอตอบตกลงง่ายดายเหลือเกิน ราวกับว่าไม่เคยสนใจเขาเลยสักนิด
เมื่อตระหนักถึงข้อนี้ ในใจของเนี่ยเหยียนเซินก็เกิดความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก
เขาพูดอย่างใจกว้าง “ได้สิ”
เหยียนซีพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ตามกฎหมาย ทรัพย์สินที่ได้มาระหว่างเป็นสามีภรรยาถือเป็นสินสมรส เราอยู่ด้วยกันมาสองปี ฉันขอแค่ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่คุณได้มา ส่วนของฉันเองก็ยินดีแบ่งให้คุณครึ่งหนึ่งเช่นกัน"
เนี่ยเหยียนเซินหัวเราะอย่างโมโห นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะ
น้ำเสียงเย็นเยียบลงเรื่อยๆ “เธอรู้ไหมว่านี่เป็นทรัพย์สินมหาศาลขนาดไหน? ต่อให้ผมแบ่งให้เธอ เธอจะรักษามันไว้ได้เหรอ?”
สายตาที่เขามองเหยียนซี ราวกับกำลังมองคนหน้าเลือดที่เห็นแก่ได้
เหยียนซีควงปากกาในมือพลางจ้องมองเนี่ยเหยียนเซินด้วยสายตาแหลมคม
เนี่ยเหยียนเซินถูกจ้องจนต้องเบือนหน้าหนีอย่างอับอาย เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำกับเธอมาตลอดครึ่งปีนี้ ความรู้สึกผิดก็ผุดขึ้นในใจ
เขาลดน้ำเสียงลง “เราค่อยๆ คุยกันก็ได้ เธอไม่จำเป็นต้องตั้งเงื่อนไขที่ฉันไม่มีทางยอมรับได้”
“คุณคิดว่าฉันขอมากไปเหรอคะ?” เหยียนซีถามกลับ
เนี่ยเหยียนเซินไม่ได้พูดอะไร แต่ความหมายในแววตาก็บอกได้ชัดเจน
มากไปหรือไม่ ในใจเธอไม่มีสำนึกเลยหรือไง?
เหยียนซีไม่สนใจ เธอรินชาให้ตัวเองหนึ่งถ้วย คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็รินให้คนที่นั่งตรงข้ามด้วย
เนี่ยเหยียนเซินเข้าใจผิดคิดว่าเธอเริ่มใจอ่อน เขาจึงรับถ้วยชามาจิบ
ก็ได้ยินเสียงของเหยียนซีดังขึ้น “ถ้าคุณคิดว่าตัวเองตัดสินใจไม่ได้ ฉันไปคุยกับพวกเขาที่บ้านใหญ่ของตระกูลก็ได้ค่ะ”
พวกเขา ที่ว่าย่อมหมายถึงผู้ใหญ่ของเนี่ยเหยียนเซิน
เนี่ยเหยียนเซินสำลักชาเข้าไปหลายอึก เขากระแทกถ้วยลงบนโต๊ะเสียงดัง ทั้งร่างสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ใบหน้าบึ้งตึงราวกับฟ้าจะถล่ม "นี่เธอกำลังขู่ผมงั้นเหรอ?"
เหยียนซีไม่กลัวเลยสักนิด “ไม่กล้าหรอกค่ะ”
แต่ท่าทางนั้นบ่งบอกชัดเจนว่ากล้ามาก
เหยียนซีเช็ดน้ำชาที่กระเด็นมาโดนตัว “ฉันก็แค่เอาในส่วนที่ฉันควรจะได้ ถ้าคุณจ่ายไม่ไหว แบ่งให้ฉันสี่ส่วนก็ได้”
เนี่ยเหยียนเซินรู้สึกเหมือนเพิ่งได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงคนนี้ ความว่าง่ายเชื่อฟังที่ผ่านมาคงเป็นแค่การแสดง พอเรื่องเงินทองเข้ามาเกี่ยวข้อง หน้ากากก็หลุดออกหมดสิ้น
แต่เขาก็ไม่อยากให้คนที่บ้านรู้ความจริงจริงๆ
พวกเขาชอบเหยียนซีมากแค่ไหน เนี่ยเหยียนเซินรู้ดีที่สุด
เป็นเวลานาน เขาจึงเอ่ยขึ้น “ตกลง”
ร่างกายที่เกร็งตัวของเหยียนซีผ่อนคลายลงทันทีที่ได้ยินคำนี้
เธอไม่พูดอะไรอีก เซ็นชื่อลงในข้อตกลงหย่าทันที
เนี่ยเหยียนเซินเตือนเหยียนซีด้วยสีหน้าเย็นชา “ฉันตกลงตามที่เธอบอก แต่ทางที่ดีเธออย่าได้สร้างเรื่องอะไรขึ้นมาอีก”
เหยียนซีนั่งอยู่บนเก้าอี้ ถามอย่างจริงจัง “คุณกำลังขู่ฉันอยู่เหรอคะ?”
เนี่ยเหยียนเซินไม่เคยเห็นเหยียนซีเป็นแบบนี้ ตลอดเวลาที่แต่งงานกันมา เธอเชื่อฟังและว่าง่ายเสมอ ไม่เคยต่อต้านเขาเหมือนตอนนี้
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “สิ่งที่เธอต้องการผมให้ได้หมด สามวันหลังจากนี้เราจะไปหย่ากัน”
ความอดทนของเนี่ยเหยียนเซินใกล้จะหมดลงแล้ว
แต่เหยียนซีกลับไม่เกรงกลัว “ฉันมีข้อเรียกร้องสุดท้าย”
ไม่รอให้เนี่ยเหยียนเซินปฏิเสธ เธอก็พูดต่อ “พรุ่งนี้ฉันจะไปเดินซื้อของ คุณต้องไปเป็นเพื่อนฉัน ถือซะว่าเป็นของขวัญการหย่าที่คุณให้ฉัน”
“รอให้ฉันซื้อของจนพอใจแล้ว เราค่อยกลับไปที่บ้านใหญ่ของตระกูล เรื่องหย่าก็ต้องอธิบายให้ผู้ใหญ่ฟัง พอถึงตอนนั้นถ้าเขาถามถึงสาเหตุการหย่า ฉันจะบอกเองว่าฉันไม่ได้รักคุณแล้ว”
เธอรับผิดชอบเรื่องการหย่าไว้ที่ตัวเอง
เนี่ยเหยียนเซินนิ่งเงียบไปหลายวินาที แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ปฏิเสธ “ได้ พรุ่งนี้เจอกัน”
เมื่อคุยกันเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นเตรียมจะจากไป
เดิมทีคิดว่าเรื่องหย่าคงจะยืดเยื้อไปอีกนาน ตอนนี้เขาถึงได้เข้าใจว่าเหยียนซีอยากจะรีบหย่าใจจะขาด เพื่อจะได้แบ่งสมบัติของเขา
ถ้าเหยียนซีรู้ว่าเนี่ยเหยียนเซินคิดแบบนี้ คงได้แต่หัวเราะเยาะ ใครกันจะไปสนใจเงินแค่นั้นของเขา?
เหยียนซีเรียกเขาไว้ก่อนที่เขาจะออกจากประตู “เวลานี้คุณจะไปหาใคร รักแรกของคุณคนนั้นเหรอ?”
เนี่ยเหยียนเซินเลิกคิ้ว “ไม่เกี่ยวกับเธอ”
เหยียนซีกอดอก แสดงออกอย่างตรงไปตรงมาว่าเธอไม่ชอบการถูกหักหลัง ไม่ว่าเนี่ยเหยียนเซินจะชอบสวี่เจียย่วนมากแค่ไหน แต่ก่อนที่จะหย่ากันอย่างเป็นทางการ เธอไม่อนุญาตให้เขาไปนอนกับสวี่เจียย่วน
สีหน้าของเนี่ยเหยียนเซินเคร่งขรึมลง เขากลับมายืนอยู่ตรงหน้าเหยียนซี
เหยียนซีไม่สะทกสะท้านต่อบรรยากาศกดดันรอบตัวเขาแม้แต่น้อย เธอยิ้มยั่ว "รีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอคะ? อดทนมาตั้งสองปีแล้ว อีกแค่สองวันก็รอไม่ไหวแล้วเหรอ?"
เนี่ยเหยียนเซินไม่ได้โกรธ เขาแสดงความเข้าใจต่อความขุ่นเคืองของเหยียนซี
เหยียนซีถึงกับพูดไม่ออก
หลังจากเนี่ยเหยียนเซินพูดว่า “พักผ่อนเร็วหน่อยนะ” เขาก็จากไป
เมื่อประตูปิดลง เอกสารข้อตกลงหย่านอนนิ่งอยู่บนโต๊ะ เหยียนซียืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ราวกับเวลาหยุดเดิน
บทล่าสุด
#622 บทที่ 622
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#621 บทที่ 621
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#620 บทที่ 620
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#619 บทที่ 619
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#618 บทที่ 618
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#617 บทที่ 617
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#616 บทที่ 616
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#615 บทที่ 615
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#614 บทที่ 614
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025#613 บทที่ 613
อัปเดตล่าสุด: 8/21/2025
คุณอาจชอบ 😍
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พันธะร้ายท่านประธานปล้นรัก
เขาคือผู้ชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ และเป็นผู้ชายคนเดียวกันที่เธอเชื่อว่า…เคยเหยียบย่ำหัวใจเธอจนไม่เหลือชิ้นดี
แปดปีก่อน อธิชาเดินออกจากชีวิตชยุตม์ด้วยน้ำตา ทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ว่า “เราไม่เหมาะกัน”
โดยไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอคิดว่าไร้หัวใจ ไม่เคยหยุดตามหาเธอแม้แต่วันเดียว
แปดปีต่อมา เธอกลับมาเจอเขาอีกครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคนรัก แต่ในฐานะ “ลูกหนี้”และเขา…คือเจ้าหนี้คนเดียวที่มีสิทธิ์กำหนดชีวิตเธอ
“แต่งงานกับฉันสามปี แล้วหนี้ทั้งหมดของครอบครัวเธอจะจบลง”
ข้อเสนอของชยุตม์เย็นชา ร้ายกาจ และไร้ทางถอย อธิชาจึงต้องยอมสวมแหวนของผู้ชายที่เธอเกลียด ยอมเป็นภรรยาตามสัญญาของท่านประธานผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยที่สุดในวงการธุรกิจ
เขามีข่าวกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ยิ้มเก่ง หว่านเสน่ห์เก่ง ปากร้าย และทำให้เธอเจ็บได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ในคืนที่เธอกลัว เขากลับนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูทั้งคืนในวันที่ครอบครัวเธอล้ม เขากลับเป็นคนยื่นมือมาช่วยโดยไม่เคยเอ่ยความดีและในวันที่เธอพยายามเกลียด เขากลับทำให้หัวใจเธอทรยศตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักระรินใจ
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













